Oromucosale gel met dexmedetomidine bij geluidsangst bij honden

Folia Veterinaria
Doeldier: 
hond
Indicatie: 
gedragsstoornissen
Actief bestanddeel: 
dexmedetomidine
Topics: 
Varia

Dexmedetomidine oromucosal gel for noise-associated acute anxiety and fear in dogs—a randomised, double-blind, placebo-controlled clinical study.
M. Korpivaara, K. Laapas, M. Huhtinen, B. Schöning, K. Overall. Veterinary Record, 2017; 180 (14): 356 DOI: 10.1136/vr.104045

Het is nog even wachten voor Nieuwjaar en het obligatoire vuurwerk, maar een recent artikel in The Veterinary Record beschrijft alvast een studie die uitgevoerd werd om na te gaan in welke mate een subsedatieve dosis dexmedetomidine toegediend als oromucosale gel, werkzaam is voor het onderdrukken van geluidsangst bij honden.

Gevoeligheid voor geluid is een veelvoorkomend gedragsprobleem bij honden maar wordt dikwijls niet adequaat behandeld. Naast vuurwerk kunnen ook andere geluiden zoals donder, geweerschoten en voertuigen een angstreactie (o.a. hijgen, blaffen, vluchten, schuilen, vernietigen van voorwerpen,...) bij honden uitlokken. Het bovenstaand artikel in de Veterinary Record onderzocht de recent in de handel gebrachte oromucosale gel met dexmedetomidine voor de behandeling van geluidsangst bij de hond. (1).

Op Nieuwjaarsavond 2012 werden 182 honden met een voorgeschiedenis van geluidsangst veroorzaakt door vuurwerk behandeld met ofwel dexmedetomidine (89) of met een placebo (93) binnen een gerandomiseerd en dubbelblind, placebo-gecontroleerde studie. De behandeling kon naargelang de noodzaak tot 5 maal herhaald worden. De geselecteerde honden waren allemaal gezonde honden of honden met een milde systemische aandoening (ASA klasse I of II) (3).

De werkzaamheid werd door de eigenaars enerzijds in zijn geheel beoordeeld, anderzijds werden ook tekens van onrust en angst bij de hond (zie hoger), zowel voor als tijdens het vuurwerk, beoordeeld. Deze tekens werden net als de tijdstippen vooraf in het studieprotocol gedefinieerd. Tenslotte werd ook het gebruiksgemak van de gel door de eigenaars beoordeeld.

De werkzaamheid van de behandeling was statistisch significant (p < 0,0001). De werkzaamheid werd als excellent of goed beoordeeld indien de honden geen angstsymptomen vertoonden bij het vuurwerk of indien deze symptomen mild en van voorbijgaande aard waren. De honden bij dewelke een betere werkzaamheid gemeld werd, behoorden vaker tot de dexmedetomidinegroep (64 van de 89 of 72%) dan tot de placebogroep (34 van de 93 of 37%).

Onrust- en angstsymptomen zoals hijgen, beven, huilen, grommen of blaffen, ‘ijsberen’, en ongepast urineren, werden minder vaak vastgesteld bij honden in de dexmedetomidinegroep dan bij honden in de placebogroep.

De auteurs besluiten dat dexmedetomidine in vergelijking met de placebobehandeling op een significante manier de onrust en angst veroorzaakt door vuurwerkgeluiden vermindert en dat de gebruikte dosis dexmedetomidine veilig is en geen noemenswaardig sedatief effect veroorzaakt. Bovendien vinden de eigenaars de gel gemakkelijk bij hun hond toe te dienen.

De auteurs wijzen er op dat een dierenarts de eigenaar zorgvuldig moet inlichten over het correct gebruik van dit nieuwe geneesmiddel en dat voor elk dier een aangepast behandelingsplan dient te worden opgesteld waarin eventueel andere behandelingsopties (bv. desensitisatieprogramma) opgenomen zijn.

Commentaar van het BCFI

Een diergeneesmiddel kan pas gebruikt worden na het maken van een positieve risico-batenbalans. Dexmedetomidine is een alfa-2-adrenerge agonist met talrijke neuro-vegetatieve, cardiovasculaire, musculaire en sedatieve bijwerkingen. Het risico op deze bijwerkingen wordt verminderd door een zorgvuldige patiëntenselectie en een correct gebruik van het diergeneesmiddel. Ondanks de uitgebreide gebruiksaanwijzing van dit diergeneesmiddel in de bijsluiter, blijft de kans bestaan op niet werkzaamheid van dit middel. Om de werkzaamheid en het veilig gebruik van dit geneesmiddel te garanderen is het essentieel dat de dierenarts duidelijk het correct gebruik ervan aan de eigenaar uitlegt en hem of haar de correcte toedieningswijze toont: instelling van de spuit volgens het gewicht van de hond, plaatsen van de spuit tussen de wang en het tandvlees van het dier, voorkomen dat de gel ingeslikt wordt, ...

Waarschuwingen voor de eigenaar die het middel toedient en de huisarts bij accidentele opname wijzen op het risico dat de eigenaars en andere personen in de omgeving, met name kinderen, lopen wanneer dit product niet overeenkomstig de veiligheidsregels gehanteerd wordt. Zo veroorzaakt een dosis dexmedetomidine van 2,5 microg/kg bij een kind van 6 à 8 jaar sedatie. Bij een dosis van 1 microg/kg wordt er geen effect waargenomen. Bij volwassen persoon is dit een dosis van 150 microg/persoon. Een kind van 10 kg LG dat 3 ml van het product inslikt, wordt blootgesteld aan 30 microg/kg (2). Dit scenario wordt echter verhinderd door de kindveilige spuit en verpakking die contact met of opname van de gel door kinderen voorkomt. Het risico dat het product opgenomen wordt doorheen de huid of via de mucosae van de mond of het oog bv. wanneer het product daarop terecht komt na een afweerreactie of na het hoesten van de hond, wordt als klein beschouwd (2).

In de bijsluiter zijn eveneens talrijke contra-indicaties en interacties met andere middelen die een invloed hebben op het centraal zenuwstelsel opgenomen.

Vooraleer dit diergeneesmiddel wordt voorgeschreven, dient de dierenarts andere gedragstherapieën voor te stellen aan de eigenaar. Deze kunnen eventueel tijdelijk ondersteund worden door dit diergeneesmiddel. Bij het voorschrijven van dit product is het in ieder geval belangrijk dat de dierenarts de eigenaar voldoende informeert over de risico’s.


  1. Dexmedetomidine oromucosal gel for noise-associated acute anxiety and fear in dogs—a randomised, double-blind, placebo-controlled clinical study.
    M. Korpivaara, K. Laapas, M. Huhtinen, B. Schöning, K. Overall. Veterinary Record, 2017; 180 (14): 356 DOI: 10.1136/vr.104045
    en McPeake, K., Affenzeller, N., Mills, D. Noise sensitivities in dogs: a new licensed treatment option Veterinary Record 2017; 180, 353-355
  2. CVMP assessment report for Sileo (EMEA/V/C/003764/0000)
  3. Zie ondermeer American Society of Anaestesiologists (ASA) physical status scale