Het Aviair Reovirus (ARV), een dubbelstrengig RNA virus, is ubiquitair aanwezig bij commercieel pluimvee, voornamelijk bij vleeskuikens.
Verschillende sero- en pathotypes van het ARV veroorzaken vooral bij vleeskuikens, maar ook bij commerciële leg- en moederdieren artritis en tenosynovitis. Door een leeftijdsgerelateerde weerstand leiden infecties vooral bij jonge kippen van 14 à 16 weken tot ziekte. In combinatie met andere pathogenen, zoals Mycoplasma synoviae of Staphylococcus spp. kan de aandoening verergeren.
Naast artritis en tenosynovitis, veroorzaakt het ARV een ontregeling van het immuunsysteem en infecties van de lever, het hart en de spijsverteringsorganen. Fokdieren kunnen naast kreupelheid, ook een verminderde eiproductie en een suboptimaal uitkippercentage en fertiliteit vertonen, eventueel in combinatie met een verhoogde sterfte. ARV kan verticaal overgedragen worden met verhoogde verliezen bij de getroffen nakomelingen als resultaat.
Deze vaccins met een geïnactiveerd virus in een olieachtige emulsie zijn beschikbaar voor vaccinatie van reproductiedieren.
Vaccins bieden een actieve en passieve bescherming ter vermindering van de viremie en klinische ziektetekens veroorzaakt door AVR. Sinds de jaren 2010 werd een toename gezien van het aantal ARV-gerelateerde ziekten met veldisolaten die genetisch en antigenetisch verschillend zijn van vaccinstammen. Voor het vaccin met ARV1 en ARV4 is kruisbescherming vastgesteld tegen genotypes 2, 3 en 5.
De bijsluiter/SPK van één van deze vaccins vermeldt de duur van de immuniteit (DOI) van 8 maanden voor dit geïnactiveerd vaccin uitsluitend na priming met een levend reovirusvaccin dat in België niet beschikbaar is.